شهادت امام جعفر صادق تسلیت باد

 شهادت امام جعفر صادق (ع) تسليت باد.

دوما اين مطلب رو بخونين که کلا در مورد امام صادق است.

امام باقر (ع) فرمود:

من شباهت از نظر خلقت و اخلاقي و شمايل خودم را ازاين پسرم (امام صادق) مي‌شناسم و درک مي‌کنم.

امام سجاد (ع) روايت مي‌کند که رسول اکرم (ص) فرمود : هنگامي که پسرم جعفربن محمد ... متولد شد،‌ نام او را صادق بگذاريد. نام اصلي امام صادق (ع) جعفر است. واژه‌ي جعفر معاني متعدد دارد، يکي از آن معاني، نام نهري است در بهشت. از اين رو امام باقر (ع) نام او را جعفر نهاد چرا که وجود پر برکت او همچون آب زلال نهر بهشت، حيات‌بخش و پر ثمر است.

امام صادق (ع) در عصر امامت پدر:

گرچه امام باقر (ع) فرزندان متعددي داشت، ولي خيچ‌کدام در فضايل و کمالات همچون امام صادق(ع) نبودند. او دست راست پدر بود و همواره به عنوان يار راستين و گره‌گشاي در کنار پدر ديده مي‌شد و در فراز و نشيب‌ها به ويژه تربيت شاگرد و نهضت فرهنگي و مبارزه با طاغوتيان، دستيار و پشتيبان محکم و استواري براي پدر بود، وبسياري از کارهاي پدر را بر عهده داشت.

او براي پدر همچون حضرت اسماعيل براي پدرش ابراهيم خليل الله بود که ابراهيم در شان اسماعيل گفت: «تو در انجام فرمان خدا بنده‌ي نيکويي هستي». بر همين اساس، امام باقر(ع) به ياران مي‌فرمود: «هنگامي که مرا نيافتيد به اين شخص (اشاره به امام صادق) اقتدا کنيد، که او امام و جانشين من بعد از من است.»

شرکت در پايه‌گذاري نهضت عظيم فرهنگي

از امور بسيار مهم عصر امامت امام باقر(ع) پايه‌گذاري نهضت فکري و فرهنگي تشيع بود که پس از شهادت اميرالمومنان علي(ع) بر اثر سانسور و خفقان طاغوت‌هاي اموي به دست فراموشي سپرده شده بود، در آن عصر فرصتي به دست آمد که امام باقر(ع) به تربيت شاگردان برجسته‌اي پرداخت، و فقه ناب اسلام را بازسازي نمود و سنگ زيرين و پايه‌ي يک حوزه علميه وسيع و عميق را بنيان کرد و زمينه‌سازي بسيار استوار براي آينده بود.

به اين ترتيب امام باقر(ع) پايه‌گذار «تدوين حديث »درقرن دوم هجري گرديد، به وري که کتب اهل تسنن و شيعه پر از احاديث اوست.

امام صادق (ع) در اين نهضت عجيب و عظيم فکري و علمي ياري بي‌همتا براي پدر بود و سهم عظيمي در پايه‌گذاري اين نهضت داشت، و بعد از پدر،‌دنبال اين نهضت را گرفت و دانشگاه عظيم جعفري را پديد آورد.

طاغوت‌هاي عصر امام صادق (ع):

نظر به اينکه امام صادق(ع) در سال 114 هجري قمري به امامت رسيد، و در سال 148 به شهادت نايل شد، در اين مدت (34 سال) با پنج طاغوت اموي و طاغوت عباسي روبرو بود، به اين ترتيب:

1-      هشام بن عبدالملک، دهمين خليفه اموي (11 سال)

2-      وليدبن زيد عبدالملک (حدود يک سال)

3-      يزيدبن وليدبن عبدالملک (پنج ماه و دو شب)

4-      ابراهيم بن وليدبن عبدالملک (70 روز از سال 126 )

5-      مروان بن محمد، معروف به مروان حمار (حدود شش سال)

6-      عبدالله بن محمد، معروف به سفاح، نخستين خليفه عباسي ( حدود پنج سال)

7-      منصور دوانيقي (حدود 11 سال)

سرانجام امام صادق (ع) در عصر سلطنت منصور دوانيقي ( در سال 148) به شهادت رسيد و منصور در سال 158 درگذشت.

امام صادق (ع) در برابر اين طاغوت‌ها نه تنها هرگز تسليم نشد و روي خوش به آن‌ها نشان نداد، بلکه با موضع‌گيري قاطع در برابر آن‌ها قرار گرفت و با افشاگري‌هاي خود، مردم را از پيروي آن‌ها برحذر داشت.

دانشگاه جعفري و آثار درخشان آن:

يکي از بزرگترين توفيق و فرصتي که در ميان امامان معصوم (ع) نصيب امام صادق (ع) شد، تاسيس حوزه علميه و دانشگاه عظيم جعفري است که از چهارهزار شاگرد تشکيل مي‌شد و در نوع خود فرصت بزرگ فکري و علمي بود که پس از رسول خدا (ص) تا آن عصر چنين نهضتي با آن عمق و گستردگي، براي امامان (ع) به پيش نيامد. پايه‌ريزي و زمينه‌سازي اين نهضت عظيم به دست پرتوان حضرت امام باقر (ع) انجام گرديد، و تعميق و توسعه و استواري آن با همت والاي امام صادق (ع) صورت گرفت.

امام صادق (ع) در بستر شهادت

روز به روز بر عظمت امام صادق (ع) افزوده مي‌شد،‌دشمنان او، و در راس آنها منصور دوانيقي نتوانست وجود آن بزرگوار را تحمل کند و سرانجام توسط مزدوران خود، آن حضرت را با انگور زهرآلود مسموم نمود.

نمونه‌اي از گفتار آن حضرت:

ان الذنب يحرم العبد الرزق

گناه، انسان را از روزي محروم مي‌کند.